Πολιτική

Όταν οι κρατικοδίαιτοι «μεταρυθμιστές» τα βάζουν με την Αριστερά (άρθρο στο left.gr)

αντιγραφή από το http://www.left.gr/article.php?id=1786

Κύριοι που για χρόνια ζούσατε εις βάρος της κοινωνίας, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα λίγων, είναι πολύ υποκριτικό να παριστάνετε τους «υπεύθυνους» και τους «αθώους», πολύ περισσότερο τους «μεταρρυθμιστές»

 

Του Χρίστου Σμπώκου

Τον τελευταίο καιρό, τόσο στα παραδοσιακά μέσα όσο και στο διαδίκτυο, έχει αρχίσει να κυκλοφορεί ένα νέο επιχείρημα κατά του ΣΥΡΙΖΑ: Τον κατηγορούν ότι είναι δύναμη αναχρονιστική κι ότι «μαζεύει» λέει τον κόσμο από το δημόσιο τομέα που ψήφιζε ή άνηκε πριν στο ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται για μια ακόμα απόδειξη ότι το διαζύγιο με την κοινή λογική ορισμένων είναι οριστικό.

Καταρχήν βλέπουμε ότι αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους ως πελατολόγιο. Η πολιτική δεν είναι αριθμοί. Αν δει κανείς τόσο τις πολιτικές τους αλλά το πώς απευθύνονται στην κοινωνία, θα καταλάβει ότι οι συγκεκριμένοι δεν έχουν καταλάβει τίποτα. Οι πολίτες λοιπόν είναι άνθρωποι, με κρίση, με πολύπλευρη πια ενημέρωση, με μνήμη αλλά και με αισθητήριο. Ας σταματήσει λοιπόν αυτό το αστείο με το τσουβάλιασμα της κοινωνίας. Δεν είναι πρόβατα, δεν υπάρχει μαντρί. Αντίθετα με το πώς εδώ και χρόνια έχτιζαν οι γαλαζοπράσινοι μέντορες της, η κοινωνία αλλάζει. Ένα το κρατούμενο.
Παράλληλα ας αναλογιστούν όσοι με ευκολία λοιδορούν ή απαξιώνουν τον κόσμο (του δημοσίου τομέα ή του ιδιωτικού) που πια κοιτάζει αριστερά και με την ψήφο του, ότι είναι ο ίδιος κόσμος που χρόνια τώρα τους έδινε καρέκλες, εξουσία και πάμπολλες ευκαιρίες, τα οποία διαχειρίστηκαν με παραμύθια, ψεύτικα οράματα, πλαστή ευημερία, σκάνδαλα και συμμαχίες με τους λίγους για να παραδώσουν τώρα οικονομική, ηθική και κοινωνική κατάθλιψη, ελλείμματα οικονομικά αλλά και απουσία υγιούς νοοτροπίας και μια χώρα με ανάγκη ριζικής «ανακαίνισης». Τους τιμά λοιπόν αυτή η συμπεριφορά τους απέναντι σε ένα κόσμο που τους πίστεψε και που τον πρόδωσαν; Δύο τα κρατούμενα.
Τα περί στελεχών του ΠΑΣΟΚ που μεταφέρουν τη σαπίλα πλέον στο ΣΥΡΙΖΑ, επιχειρήματα που εξαπολύονται από το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, είναι απλά ένα θλιβερό θέαμα. Χάθηκε η κουτάλα κι άρχισε το ξεκατίνιασμα ανάμεσα σε «συντρόφους»; Τώρα ανακάλυψαν τη σαπίλα, ενώ ως τις 5 Μάη εντάσσονταν στις «υπεύθυνες δυνάμεις» όλοι μαζί; Τόσο εκτιμούσαν οι ίδιοι στο ΠΑΣΟΚ το στελεχιακό δυναμικό που μόνοι τους εξέθρεψαν, εκπαίδευσαν και χρησιμοποίησαν; Πραγματικά θλιβερό το θέαμα τώρα που πέφτουν οι μάσκες…
Αλλά για να ξέρουμε και τι λέμε, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι άνθρωποι που τον απαρτίζουν εδώ και χρόνια, εν γνώσει τους έμειναν έξω από το πάρτυ όλα αυτά τα χρόνια. Και τη σαπίλα που τώρα ανακαλύπτουν κάποιοι την ξέρει καλά, την είχε πάντα απέναντί του. Οπότε, πολύ περιληπτικά, ως προς τις πόρτες του ΣΥΡΙΖΑ ισχύει το… «έχουν γνώση οι φύλακες».
Τέλος, υπάρχει το εξωφρενικό επιχείρημα περί αναχρονισμού της Αριστεράς. Εξαπολύεται από κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες, από συνεταίρους σε μίζε-ρα έργα πολιτικούς και επιχειρηματίες, από ανθρώπους που λειτουργούν ως μεσάζοντες ώστε κρατικό χρήμα να κλείνει τρύπες τραπεζών, ιδιωτών χωρίς καν αξίωση και έλεγχο για το πώς αυτό το χρήμα αξιοποιείται, από δημοσιογράφους που όποια ατζέντα κι αν ανοίξεις είναι μέσα το όνομά τους αλλά κι από ανθρώπους που για χρόνια έλεγχαν τα συνδικάτα και τα χρησιμοποιούσαν όπως τους βόλευε με μοναδικό γνώμονα τα σχεδιά τους. Αλήθεια ποιόν νομίζουν ότι κοροϊδεύουν;
Για να τελειώνει αυτό το αστείο με τις μεταρρυθμίσεις, οι οποίες ασφαλώς και είναι απαραίτητες για την Ελλάδα, ιδίως στον δημόσιο τομέα της, στην παραγωγική της βάση, στην παιδεία και την υγεία της και σε κάθε πτυχή κοινωνική ουσιαστικά. Ο μόνος δρόμος αυτή τη στιγμή για να προχωρήσουν με γνώμονα το κοινωνικό συμφέρον, είναι με κατά μέτωπο σύγκρουση με τα συμφέροντα των λίγων που τόσα χρόνια ωφελούνται από την δομή της χώρας. Από τα καρτέλ και τα ολιγοπώλια ως την πελατειακή νοοτροπία. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο από αυτούς που για χρόνια ήταν στην…απέξω από όλο αυτό το πάρτυ, από την Αριστερά που δεν αντιλαμβάνεται την πολιτική ως συναιτερισμό με τα lobbies.
Κύριοι που για χρόνια ζούσατε εις βάρος της κοινωνίας, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα λίγων, είναι πολύ υποκριτικό να παριστάνετε τους «υπεύθυνους» και τους «αθώους», πολύ περισσότερο τους «μεταρρυθμιστές». Υπάρχει κρίση στον πολίτη αλλά και κοινό αίσθημα το οποίο προκαλείτε καιρό τώρα, έστω και τελευταία στιγμή, δείτε λίγο την επιλογή της αυτοκριτικής.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s