Κοινωνία

Ανεργία, μια δηλητηριώδης συνήθεια

Πολλοί, όλο και περισσότεροι βιώνουν τη μόδα της εποχής. Ανεργία λέγεται.
Πολλοί, όλο και περισσότεροι, ξυπνούν το πρωί χωρίς να έχουν να πάνε κάπου. Χωρίς τη δυνατότητα να νιώσουν δημιουργικοί και παραγωγικοί. Όχι παραγωγικοί με την έννοια της δουλειάς που λατρεύουν αλλά ούτε καν για να στηρίξουν το σπίτι και τη ζωή τους. Τους εαυτούς τους πρώτα από όλα.

Πολλοί, όλο και περισσότεροι, ψάχνουν για δουλειά θυσιάζοντας εξαρχής το δικαίωμα να εργαστούν στον τομέα που τους αρέσει ή που γνωρίζουν καλά. Θυσιάζουν όμως ακόμα και την αξιοπρέπεια τους ρωτώντας και πιέζοντας για μια, οποιαδήποτε και συνήθως κακοπληρωμένη, εργασία.

Πολλοί, όλο και περισσότεροι, όσο περνάει ο καιρός άγονα, χάνουν την ελπίδα τους. Απογοητεύονται. Βαλτώνουν.

Πολλοί, όλο και περισσότεροι, αναβάλουν αποφάσεις ζωής. Είτε είναι μια συγκατοίκηση, είτε το να ζήσουν μακριά από το πατρικό, είτε ένας γάμος, είτε ένα παιδί. Αναβολή στην αναβολή λόγω έλλειψης ελπίδας.

Πολλοί, όλο και περισσότεροι, συμβιβάζονται με την ιδέα ότι θα πάρουν 500-600 ευρώ και θα δουλεύουν όσες ώρες τους ζητάνε. Συμβιβάζονται με την ιδέα ότι δεν υπάρχουν δικαιώματα όπως υπερωρίες, ωράριο 8ωρο, 5μερο, απεργία, άδεια. Το αποδέχονται και τα θυσιάζουν στο βωμό της επιβίωσης.

Πολλοί, όλο και περισσότεροι, σκέφτονται να φύγουν εκτός Ελλάδας. Ψάχνουν τις επιλογές τους και αναζητούν την καλή ευκαιρία. Αφήνοντας την Ελλάδα με όλο και λιγότερο παραγωγικό ανθρώπινο δυναμικό.

Πολλοί, όλο και περισσότεροι, μελαγχολούν και σύντομα βρίσκονται στο κατώφλι της κατάθλιψης. Κλείνονται, απογοητεύονται και φλερτάρουν με την παραίτηση.

Πολλοί, όλο και περισσότεροι, πιέζονται τόσο που αντιδρούν τόσο διαφορετικά που ξαφνιάζονται και οι ίδιοι. Νεύρα, βίαια ξεσπάσματα, καθόλου καθαρό μυαλό, εύκολα θύματα για τους πρεσβευτές της βίας και του φανατισμού.

Πολλοί, όλο και περισσότεροι, έχουμε την ανεργία μέσα στο σπίτι μας ή στο στενό μας περιβάλλον και αρχίζουμε να τη συνηθίζουμε.

Η ανεργία είναι μαρτύριο πραγματικό, ιδιαίτερα για εκείνον που τη ζει. Όπως μαρτύριο είναι η κακοπληρωμένη ανευ όρων εργασία. Είναι μαρτύρια που οδηγούν σε λάθος αποφάσεις πολλές, τις πιο πολλές φορές. Για να σταθείς όρθιος πρέπει να σαι πολύ δυνατός, να στηριξεις τον εαυτό σου και να στηριχτείς από το περιβάλλον σου. Δεν είναι απλό, δεν υπάρχουν αντίδοτα και συνταγές.

Το μεγαλύτερο όμως λάθος είναι να αποδεχτεί κανείς την κατάσταση. Να τη συνηθίσει. Η ανεργία ως συνήθεια είναι δηλητήριο της ζωής.

Σημείωση: Κείμενο που γράφτηκε για το www.theopinionmakers.wordpress.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s