Κοινωνία

“Kαταδικάζουμε τη βία από όπου κι αν προέρχεται”! Αλήθεια;

(Kειμενάκι δικό μου για το www.theopinionmakers.wordpress.com )

To κλισέ αυτό το έχουμε τερματίσει στη χώρα μας. Άλλοτε ειλικρινά κι άλλοτε (συνήθως) για να ξορκίσουμε το κακό, ή για να αποφύγουμε την ευθύνη, ή για να βγάλουμε απ’ έξω την ουρά μας ή ακόμα και για να έχουμε ήσυχη συνείδηση.

Πάντα είχα απορία, όλοι εκείνοι που την “καταδικάζουν” με δυναμική φρασεολογία, αποφασιστικό βλέμμα και φωνή γεμάτη αποφασιστικότητα, για ποιά βία μιλάνε; Είχα περιέργια πώς μπορούν να τη διαχωρίζουν σε πιο σημαντική και λιγότερο σημαντική.

Τη βία για παράδειγμα των επεισοδίων στα γήπεδα ή τους δρόμους είναι φανερό την σιχαίνονται όλοι αυτοί. Άλλο που καμία, μα καμία φορά, δεν έχουν φτάσει ως το τέλος κάποια έρευνα, ποινή ή αλλαγή. Αυτά είναι λεπτομέρειες, το βασικό είναι ότι το δήλωσαν!

Τη βία πάλι όμως την εργασιακή, πόσο ψηλά την αξιολογούν; Τη βία του “πάρε 300 κι άμα θες, αλλιώς ουρά έξω οι άνεργοι”. Τη βία του “δεν πιστεύω να χεις πρόβλημα να κάτσεις 2-3 ώρες πέρα από το ωράριο;”. Tη βία του “απεργία, θα αστειεύεσαι βέβαια”. Ή την βία της ανισότητας από το στρατό έως την αναμονή για σύνταξη, τη βία δηλαδή του βύσματος, δεν την έχουν και πολύ ψηλά στην ατζέντα υποθέτω.

Τη βία που ασκούν οι γονείς, άθελά τους, επιστρέφοντας (αν έχουν δουλειά να φύγουν δηλαδή) στο σπίτι και φέρνοντας μαζί την καταπίεση της δουλειάς, την ανασφάλεια, τον τρόμο να βγει ο μήνας και την κατάθλιψη του “εγώ είχα όνειρα και κοίτα που έχω καταλήξει”; ‘Εχουν άραγε καν φανταστεί ότι υπάρχει η βία του παππού που φοβάται ότι δε θα φτάνει η σύνταξή του για τα χάπια του και θα επιβαρύνει τα παιδιά του, ποιός αυτός που κάποτε τα στήριζε και τώρα ντρέπεται να τα πιέζει, λες κι εκείνα περνάνε πιο καλά…

Τη βία της αγωνίας του άστεγου και του μετανάστη για ένα πιάτο φαγητό και λίγο ζεστασιά; Τη βία της μελέτης της πρόγνωσης του καιρού για να υπάρχει σχέδιο για τη δράση της τρομοκρατικής οργάνωσης “Αναμμένο Καλοριφέρ”;

Ξέρω ότι είναι πολύ απασχολημένοι, δεν είναι απλός ο ρόλος τους, δε μπορούν να ασχοληθούν με όλα. Αλλά μήπως, λέω μήπως, αν μπορούσαν έστω λίγο να κατανοήσουν πόσα νοήματα, μικρές ιστορίες, αγωνίες και μικρόκοσμους κρύβουν εκείνες οι βαρύγδουπες φράσεις που χρησιμοποιούν θα το έκαναν με μεγαλύτερη σύνεση και σοβαρότητα;

Kαι κυρίως αν καταλάβαιναν τι ακριβώς σημαίνει κάθε τέτοια φράση, δε θα είχαν κάνει κάτι, έστω λίγο για να την εφαρμόσουν και στην πράξη; Τα κλισέ είναι μια μάσκα που φοράμε για κάθε περίπτωση. Γίνονται τέτοια όταν τα λέμε διαρκώς χωρίς να τα επιλύουμε. Όταν σκύψουμε στο θέμα κι αρχίσουμε το σκάψιμο, θα πάψουν να ναι κλισέ και θα γίνουν ζωή. Χαώδης η διαφορά…

Χ.Σ

πηγή: http://theopinionmakers.wordpress.com/2012/12/06/k%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AC%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7-%CE%B2%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B9-%CE%B1%CE%BD-%CF%80%CF%81%CE%BF/

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s