Κοινωνία · Πολιτική

Απορίες προς συμπολίτες

Διαβάζουμε αυτές τις μέρες, δημοσκοπήσεις και απόψεις περί “δυναμικού ρεύματος” προς “Το Ποτάμι” και δημοσκοπικά ποσοστά που το φέρνουν μέσα στη πρώτη 4αδα- 5αδα. Αν παραμερίσουμε το γεγονός ότι είναι δημοσκοπήσεις κι όχι γεγονότα αλλά και το ότι μέρος των ΜΜΕ πολύ θα χαρούν αν πάει καλά αυτό το εγχείρημα, μου δημιουργείτε μια πιο απλή αλλά πραγματικά μεγάλη απορία.

Αγαπητέ συμπολίτη που δηλώνεις πιθανός ψηφοφόρος, θέλω να μάθω τι είναι αυτό που σε έψησε. Ειλικρινά καταλαβαίνω όσους θα μου πουν ότι “το βλέπω θετικά ως κάτι νέο και περιμένω να δω πως θα πάει”. Αλλά να έχουν ήδη πειστεί; Ιδεολογικό πρόσημο δεν μας έδωσε ακόμα. Θέσεις πέρα από γενικόλογες απόψεις ΕΝΟΣ ατόμου δεν έχουμε δει. Ούτε τα βασικά στελέχη. Υπάρχουν 30 υπογραφές ανθρώπων που γενικά κυκλοφορούσαν αρκετά στο protagon και που επίσης δεν έχουν κάποιο ξεκάθαρο ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα. Επομένως πώς δηλώνεις φίλε συμπολίτη ότι θα το ψήφιζες;

Κατανοώ ότι θες κάτι νέο. Ότι σε έχει κουράσει η κατάσταση. Αλλά θα αρκεστείς να καταπιείς τόσο εύκολα κάτι που σου πασάρουν με τόση χαρά ως νέο και καινοτόμο, χωρίς καν να του εφαρμόσεις τα βασικά φίλτρα; Χωρίς καν να κάνεις τον κόπο να ρωτήσεις, να μελετήσεις και να μάθεις τι καπνό φουμάρει; Δηλαδή το ότι ένας τηλεσταρ, με ενδιαφέρουσες θέσεις (το δέχομαι για την ανάγκη της συζήτησης) αλλά τελείως ανοργάνωτες και θολές, ετοίμασε μόνος με την παρέα του ένα κόμμα σου αρκεί;

Δεν βαρέθηκες να είσαι απλός παρατηρητής και στην καλύτερη περίπτωση σχολιαστής του καφενείου ή του καναπέ; Μπορείς να διανοηθείς ότι θα προκύψει κάτι νέο, καινοτόμο και συνάμα αξιόλογο, μέσα από θολούρα, τοποθετήσεις “στο περίπου”, one man shows και σπρώξιμο από τα ΜΜΕ που τόσα χρόνια, δεν μπορεί, έχεις καταλάβει τι ρόλο βαράνε; Μπορείς να διανοηθείς ότι το νέο που θα έρθει να αλλάξει τα πράγματα, μπορεί να έχει προκύψει χωρίς την συμμετοχή των πολιτών και της κοινωνίας; Ειλικρινά δεν βαρέθηκες να σου φοράνε “ηγέτες” και “σταρ” και να πρέπει να τους δέχεσαι;

Πολλές φορές έχω γράψει και εδώ ότι η υποκρισία είναι εθνικό μας σπορ. Και ότι όσο κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας και τους άλλους μένοντας στην ασφάλεια του παρατηρητή (που καθόλου ασφάλεια δεν έχει, αλλά τέλοσπάντων) αλλά και στην αφέλεια του ανυποψίαστου, του αιφνιδιασμένου που μέρα παρά μέρα κάνει ελεύθερες πτώσεις από σύννεφα, δεν έχουμε καμία τύχη. Ίσως έχουμε λίγη τύχη αν αρχίσουμε να κάνουμε επιθετικές ερωτήσεις στον εαυτό μας κι όταν αποφασίσουμε να του απαντήσουμε σοβαρά, εμπεριστατωμένα και κατόπιν μελέτης. Ως τότε απλά θα χάνουμε χρόνο και θα πασάρουμε την ευθύνη και τα διάφορα μπαλάκια ο ένας στον άλλο.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s