Αριστερά · Κοινωνία · Πολιτική

Γιατί το να δηλώνεις “κάτι” είναι πρόβλημα κι όχι προαπαιτούμενο;

blank-wooden-sign-vector-in_smallΣτο πλαίσιο της προσπάθειας να γνωρίσω και να μάθω πράγματα για Το Ποτάμι, διάβασα μια συνέντευξη του επικεφαλής της καμπάνιας του, Νικόλα Γιατρομανωλάκη που απαντά σε πολλά και διάφορα. Είχα την ελπίδα να μπορέσω να βρω το ιδεολογικό στίγμα πίσω από τη θολούρα των πολύ γενικών και πολύ στρογγυλεμένων πρώτων θέσεων που έχει εκφράσει.

Λέει λοιπόν στη συνέντευξη αυτή ο campaign manager: “μακάρι να μπορούσα να μου κολλήσω ένα post-it που να λέει πάνω δεξιός ή αριστερός, να το κουβαλάω και να νιώθω καλά μαζί του, στη λογική τού «πίστευε και μη ερεύνα”.

Και λέω κι εγώ με το φτωχό μου το μυαλό ότι ελπίζω να ξέρει και να δέχεται ότι μπορεί κάποιος να δηλώνει αριστερός και να έχει εντελώς κόντρα λογική στο “πίστευε και μη ερεύνα”. Βασικά να δηλώνει αριστερός επειδή ακριβώς διαφωνεί με το “πίστευε” και θεωρεί αξίωμα το “ερεύνα”. Ελπίζω να μην το θέλουν μονοπώλιο!

Πέρα από αυτό, αυτό που βλέπω είναι μια επικριτική διάθεση απέναντι σε όσους δηλώνουν “κάτι”. Και η απορία μου είναι γιατί είναι κακό να δηλώνεις κάτι. Να δηλώνεις αριστερός ή δεξιός ή φιλελεύθερος. Να δηλώνεις Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός ή ΟΦΗ; Να δηλώνεις gay, straigth ή bi. Να δηλώνεις χριστιανός, άθεος ή βουδιστής; Ίσα ίσα που έτσι ξέρει και ο άλλος εξαρχής με ποιόν έχει να κάνει, σε αντίθεση με το να μένεις κρυμμένος.

Φυσικά μια ετικέτα δεν αρκεί να σε κάνει όντως αριστερό ή δεξιό για παράδειγμα. Από αυτό που κρίνεσαι λοιπόν είναι από τη συνέπεια των λόγων και των έργων σου απέναντι σε αυτό που εξαρχής έχεις δηλώσει. Και το ΠΑΣΟΚ, για σοσιαλισμό ξεκίνησε. Επομένως από την πορεία μας κρινόμαστε όλοι και τα πεπραγμένα μας. Πάντα όμως σε σχέση με το τι δηλώσαμε. Αν εξαρχής επιμένουμε να μη δηλώνουμε τίποτα, πώς ακριβώς θα κριθούμε;

Για παράδειγμα, για να μιλάω για τα του “οίκου μου”, αν δηλώνεις αριστερός και στην πράξη ευνοείς συμφέροντα, τότε φίλε μου, κρίνεσαι και βγαίνεις φάουλ. Αν δηλώνεις αριστερός αλλά διστάζεις να νομιμοποιήσεις το γάμο των gay, ή να διαχωρίσεις Εκκλησία και Κράτος, τότε κακώς δηλώνεις αριστερός.

Από την άλλη, αν δεν έχω τη σαφή σου θέση και το ξεκάθαρο στίγμα σου, πώς να ξέρω τι να περιμένω από εσενα; Με τι κριτήριο και βάση θα σε κρίνω; Και μη μου πει κανείς με βάση το “καλό της χώρας”, γιατί σε πάρα πολλά θέματα, αν όχι όλα, το “καλό της χώρας” έχει 100 διαφορετικούς ορισμούς. Για παράδειγμα γύρω από το θέμα των gay ή το μεταναστευτικό ή ακόμα ακόμα και το φορολογικό, ποιός ορίζει το “καλό της χώρας”;

Επομένως ωραία τα “διαφορετικά”, ωραία τα καινοτόμα αλλά αυτά αφορούν μόνο την επικοινωνία και την προσέγγιση. Και γω θέλω να χτιστεί κάτι νέο. Θέλω η χώρα να αλλάξει ριζικά. Και ριζοσπαστικά. Προς ποιά κατεύθυνση όμως;  Στην τύχη; Με ποιό σχέδιο και ιδεολογικό κορμό; Με τακτική “βλέποντας και κάνοντας”; Επί της ουσίας, όλοι όσοι δηλώνουμε ότι επιθυμούμε να αλλάξει αυτό που συμβαίνει και δεν μας ικανοποιεί, καλούμαστε να κατέβουμε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, των συμμαχιών (που αρέσουν πολύ τελευταία) και πάνω από όλα της κοινωνίας και των πολιτών με ΠΛΑΝΟ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ. Το οποίο είναι καλό να υποστηρίζεται από ένα πλάνο επικοινωνίας ναι. Το αντίστροφο δεν μπορεί να γίνει ποτέ.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s