Πολιτική

Απολογισμός 1ου εκλογικού ημιχρόνου

Το πρώτο ημίχρονο έληξε. Παίκτες και προπονητές κατεβαίνουν στα αποδυτήρια για να δουν τι πάει καλά, τι δεν πάει και τι μπορεί να περιμένουν στο δεύτερο ημίχρονο. Η αλήθεια είναι υπάρχουν καλά και κακά νέα. Και κάποια χρήσιμα συμπεράσματα.

Η Χρυσή Αυγή στην Αττική όχι κάμψη δεν εμφανίζει, αντιθέτως ανεβασμένη δείχνει. Και προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι στην περιφέρεια, λόγω του αυτοδιοικητικού χαρακτήρα και της πίεσης που αυτός έχει σε μικρές κοινωνίες, τα ποσοστά των ακροδεξιών «κρύφτηκαν». Πολύ φοβάμαι ότι στις Ευρωεκλογές θα έχουμε δυσάρεστες εκπλήξεις εκεί.

Επίσης ο κόσμος αποφάσισε και στήριξε υποψηφιότητες είτε χαζοχαρούμενες (Ψινάκης) είτε επικίνδυνες όπως ο Μώραλης (δηλαδή ο Μαρινάκης) και ο Μπέος. Ένα επικίνδυνο κοκτέιλ επιχειρηματικών συμφερόντων, νύχτας, μαφίας και ακροδεξιάς. Καλό θα είναι να μην αποσυνδέουμε αυτές τις υποψηφιότητες από τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής (ένα μέρος τους πολύ πιθανά συμπίπτει).

Ως προς το περίφημο διακύβευμα. Χάσανε όλοι. Ούτε η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ πέτυχαν να τις παρουσιάσουν ως καθαρά αυτοδιοικητικές και χωρίς σύνδεση με την πολιτική σκηνή, ούτε όμως κι ο ΣΥΡΙΖΑ να τις κάνει καθαρά πολιτικές. Γιατί συνέβη αυτό; Μα γιατί ήταν από την αρχή και οι δύο οπτικές λάθος. Δεν γίνεται η κάλπη σε ένα δήμο να είναι μόνο πολιτική προφανώς. Μιλάμε για μια τοπική κοινωνία με τις ιδιαιτερότητές της. Δε γίνεται όμως να είναι και μόνο αυτοδιοικητική. Οι ψηφοφόροι δε ζουν σε γυάλα. Πιέζονται, ζορίζονται και περνάνε δύσκολα, είναι αυτονόητο ότι όλο αυτό το «κουβαλάνε» και στις τοπικές εκλογές.

Ποιοι κέρδισαν για παράδειγμα από το ΣΥΡΙΖΑ; Κατά την ταπεινή μου άποψη εκείνου που συνδύασαν πολιτικές θέσεις και επιχειρηματολογία με αυτοδιοικητικό πρόγραμμα. Η Δούρου και κυρίως ο Σακελλαρίδης δηλαδή. Κέρδισαν παράλληλα πρόσωπα κομματικά αλλά με φρεσκάδα, με καλή παρουσία και δυναμική προσωπικότητα. Αντίθετα, παλαιοκομματικού τύπου υποψηφιότητες, με υποψηφίους- αιώνιους παράγοντες δεν έχουν τύχη ακόμα και σε περιοχές όπου ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτος και με διαφορά. Και η σύγκριση θα φανεί στις Ευρωεκλογές. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα είναι η Κρήτη όπου ο Κριτσωτάκης υπέστη μια προσωπική ήττα. Τι συμπεραίνω εγώ; Ο ΣΥΡΙΖΑ για να συγκινήσει τοπικές κοινωνίες οφείλει να επενδύσει σε τέτοια πρόσωπα. Είτε αξιοποιώντας καλύτερα το στελεχιακό δυναμικό του είτε και αξιοποιώντας νέα πρόσωπα, εκτός κόμματος, που θα ανακαλύψει μέσα στην κοινωνία. Και που θα τα πείσει να συνεργαστούν. Κι όταν λέμε νέα πρόσωπα και συνεργασίες, δεν εννοούμε με τους «ορφανούς» τοπικούς ΠΑΣΟΚους ε; Ελήφθη το μήνυμα της Πελοπονήσσου;

Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν πρέπει να δώσει έμφαση στις Ευρωεκλογές οι οποίες προσφέρονται για ασφαλή συμπεράσματα για την καταγραφή των δυνάμεων όλων. Και βέβαια στη διπλή μάχη στην Αθήνα. Εκεί όπως φαίνεται η ΝΔ θα στηρίξει καθαρά και δυνατά Σγουρό και Καμίνη. Επομένως Δούρου και Σακελλαρίδης θα πολεμήσουν «ενάντια στο παλιό». Φαντάζομαι η μάχη θα είναι σκληρή.

Από την άλλη η ΝΔ, χάρη στα πολλά αυτογκόλ του ΣΥΡΙΖΑ στην περιφέρεια (και κυρίως στις περιφέρειες), μένει ζωντανή στο παιχνίδι και μπορεί να διαχειριστεί επικοινωνιακά την εβδομάδα που μπήκε, ελπίζοντας σε μικρή ήττα στις Ευρωεκλογές. Υπολογίζω ότι θα κοιτάξει να μαζέψει όσο μπορεί τη ζημιά προς τα δεξιά της (Χρυσή Αυγή, κόμμα Πολύδωρα κλπ) και ανεπίσημα να στηρίξει όσο μπορεί και την Ελιά.

Στους μεγάλους χαμένους των εκλογών, η κοινή λογική και η μνήμη. Γέμισε ο τόπος με ανεξάρτητους και ακομμάτιστους τάχα υποψήφιους, οι οποίοι την προηγούμενη φορά είχαν εκλεγεί με ξεκάθαρη πολιτική στήριξη και επίσης που έχουν ξεκάθαρη πολιτική διαδρομή και θέση. Αν δηλαδή είναι ανεξάρτητος ο Σγουρός, ο Τζιτζικώστας και ο Καμίνης, τότε εγώ μπορώ να ισχυριστώ ότι ξέρω να πιλοτάρω αεροπλάνο.

Η κοινή λογική χάθηκε επίσης και στα πάνελ, όπου ο καθένας με αναγωγές εκτός τόπου και χρόνου και με μεθοδολογία που προκαλεί γέλιο προσπαθούσε να εξηγήσει γιατί κέρδισε. Όποιος πχ συγκρίνει το 2010 με το σήμερα είναι μάλλον από άλλη χώρα. Ίσως και από άλλο πλανήτη. Μήλα με μανταρίνια δεν αθροίζονται.
Στους χαμένους ασφαλώς και οι αγαπημένες μας εταιρείες δημοσκοπήσεων. Πια, δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους γιατί απλά κανείς δεν τις θεωρεί αθώες κι επομένως κανείς δεν τις εμπιστεύεται. Τόσο απλά.

Εκτός συναγωνισμού, κατ ‘επιλογή της, η Ελιά. Επέλεξε να κρυφτεί πίσω από ψηφοδέλτια και να φυγομαχήσει. Την Κυριακή όμως το στραπάτσο μου είναι αδιανόητο πώς θα το γλυτώσει.

Τέλος το ποσοστό της αποχής, κοντά στο 35%, δεν ήταν τόσο μεγάλο όσο φοβόμασταν. Παραμένει όμως μεγάλο. 1 στους 3 να αδιαφορεί ενώ το σπίτι μας καίγεται είναι μεγάλο ποσοστό. Κάτι κάνουμε λάθος αλλά και κάποιοι κάνουν λάθος (που δεν πάνε). Είναι ένα από τα θέματα, όπως και του φασισμού που κακώς για χρόνια τα αντιμετωπίζουμε με ποινές και τιμωρίες. Είναι θέματα πολιτικά και λύνονται μόνο μέσα από την πολιτική.

Προσωπικά έχω μια πικρή γεύση μετά το τέλος του πρώτου ημιχρόνου. Με γεμίζει κουράγιο η νίκη του Γαβριήλ και της Δούρου. Ελπίζω το μήνυμα να ελήφθη. Οι ευρωεκλογές σαφώς και είναι δημοψήφισμα κι ελπίζω να είναι καλύτερη η γεύση σε μια εβδομάδα τέτοια ώρα. Προσωπική μου πρόβλεψη (έτσι για να έχει λίγο σασπένς), ΣΥΡΙΖΑ στο +4% από τη ΝΔ, Ελιά το πολύ στο 6%, Χρυσή Αυγή 3η με διαφορά και διψήφιο ποσοστό και ΔΗΜΑΡ κάτω από τον πήχη του 3%.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s