Γονείς και παιδιά · Κοινωνία

Η προσφορά του πατέρα στο θεσμό της «ατάκας της ελληνίδας μάνας»

Συχνά διαβάζω ή συζητάω με φίλους γύρω από το «θεσμό» της ελληνίδας μάνας. Συνήθως συζητάμε για τις ατάκες που όλες, λίγο πολύ, λένε. Προσωπικά έχω την υποψία ότι κάθε γυναίκα περνάει μια μυστική εκπαίδευση μόλις γίνεται μάνα. Στόχος είναι να μη χαθεί το ρεπερτόριο αυτό της ατάκας που για χρόνια μεγαλώνει γενιές ελλήνων.

Κείμενο: Χρίστος Σμπώκος

Σκεφτόμουν λοιπόν πόσο άδικο είναι που και σε αυτό παρακάμπτεται ο πατέρας! Ενώ έχουν χυθεί τόνοι μελάνι για άρθρα με τις «καλύτερες 25 ατάκες της ελληνίδας μάνας» και ενώ έχουν αναστενάξει sites και blogs με το θέμα, ο πατέρας μένει στην απέξω! Δεν είναι αυτό fair play!

Πληροφορώ λοιπόν, όποιον ενδιαφέρεται προφανώς, ότι και ο πατέρας έχει καθοριστικό ρόλο στις ατάκες αυτές ενώ σε πολλές περιπτώσεις με καίριες παρεμβάσεις αλλάζει το σκηνικό. Για παράδειγμα, συχνά ο πατέρας μνημονεύεται στην ατάκα της ελληνίδας μάνας, «κοίτα να σοβαρευτείς και να στρώσεις, γιατί θα καταλήξεις σαν τον πατέρα σου». Άλλες πάλι φορές ο πατέρας αποτελεί παραπομπή της μάνας «να πας να τα πεις αυτά στον πατέρα σου να δούμε τι θα πει». Υπάρχουν δε και φορές που πραγματικά αποθεώνει στο παιδί τον πατέρα του, «όλο βλακείες κάνεις, ίδιος ο πατέρας σου»!

Επιπλέον συχνά η μάνα ζητάει τη βοήθεια του πατέρα εμμέσως και χωρίς πίεση πάντα, «δες το Θανασάκη της κυρίας Ολυμπίας που διαβάζει και όλο άριστα παίρνει, εσύ τι είσαι, χειρότερος; «Γιώργο πες του κι εσύ» (Γιώργος = ο πατέρας που βλέπει τηλεόραση κάπου παραδίπλα αμέριμνος).

Και τέλος υπάρχουν και οι ακραίες περιπτώσεις όπου ο πατέρας παίρνει το ρίσκο να συμμετέχει στο διάλογο. «Ρε Μιχάλη, φύγε από εκεί, θα πέσεις και θα λερωθείς» λέει η μάνα. Για ανεξήγητους λόγους παρεμβαίνει ο πατέρας «άστο ρε Μαρία, παιδί είναι θα παίξει, ε θα λερωθεί κιόλας». Πάει φιρί φιρί να εισπράξει απάντηση καταπέλτης ή όχι; «Άμα λερωθεί, να τον πλύνεις εσύ κι αυτόν και τα ρούχα του». Και πάνω που λες οκ, φτηνά τη γλύτωσε ο μπαμπάς αρχίζει σερί (χαμηλόφωνης έως και υπόκωφης) γκρίνιας. «Αλλά έτσι είναι, όταν τα βρίσκουμε όλα έτοιμα ξέρουμε να κάνουμε τους καλούς»… «Αλλά έτσι είναι, σε ποιον θα μοιάσει το παιδί… (ξέρεις καλά ποιoν υπονοεί ε;)». Με το απαραίτητο βέβαια κλείσιμο «Αλλά δε φταίει κανείς, εγώ φταίω που δεν σας έχω αφήσει να βρωμίσετε».

Με αυτά τα απλά καθημερινά παραδείγματα, ένα μικρό μέρος μόνο της γκάμας που υπάρχει, θέλω να τονίσω τη συνεισφορά του πατέρα στην ανάπτυξη, διαμόρφωση, καθιέρωση αλλά και διαιώνιση του συλλεκτικού αυτού είδους με το κωδικό όνομα «ατάκες ελληνίδας μάνας»! Μπράβο μας μπαμπάδες που συμβάλλουμε τόσο σε αυτό το αναπόσπαστο μέρος της κουλτούρας της ελληνικής οικογένειας και κοινωνίας. Και αρθρογραφίας!

Πηγή : http://www.superdad.gr [ http://www.superdad.gr/simmaxoi/h-prosfora-tou-patera-sto-thesmo-ths-atakas-ths-ellinidas-manas/ ]

Συχνά διαβάζω ή συζητάω με φίλους γύρω από το «θεσμό» της ελληνίδας μάνας. Συνήθως συζητάμε για τις ατάκες που όλες, λίγο πολύ, λένε. Προσωπικά έχω την υποψία ότι κάθε γυναίκα περνάει μια μυστική εκπαίδευση μόλις γίνεται μάνα. Στόχος είναι να μη χαθεί το ρεπερτόριο αυτό της ατάκας που για χρόνια μεγαλώνει γενιές ελλήνων. Κείμενο: Χρίστος Σμπώκος Σκεφτόμουν λοιπόν πόσο άδικο είναι που και σε αυτό παρακάμπτεται ο πατέρας! Ενώ έχουν χυθεί τόνοι μελάνι για άρθρα με τις «καλύτερες 25 ατάκες της ελληνίδας μάνας» και ενώ έχουν αναστενάξει sites και blogs με το θέμα, ο πατέρας μένει στην απέξω! Δεν είναι αυτό fair play! Πληροφορώ λοιπόν, όποιον ενδιαφέρεται προφανώς, ότι και ο πατέρας έχει καθοριστικό ρόλο στις ατάκες αυτές ενώ σε πολλές περιπτώσεις με καίριες παρεμβάσεις αλλάζει το σκηνικό. Για παράδειγμα, συχνά ο πατέρας μνημονεύεται στην ατάκα της ελληνίδας μάνας, «κοίτα να σοβαρευτείς και να στρώσεις, γιατί θα καταλήξεις σαν τον πατέρα σου». Άλλες πάλι φορές ο πατέρας αποτελεί παραπομπή της μάνας «να πας να τα πεις αυτά στον πατέρα σου να δούμε τι θα πει». Υπάρχουν δε και φορές που πραγματικά αποθεώνει στο παιδί τον πατέρα του, «όλο βλακείες κάνεις, ίδιος ο πατέρας σου»! Επιπλέον συχνά η μάνα ζητάει τη βοήθεια του πατέρα εμμέσως και χωρίς πίεση πάντα, «δες το Θανασάκη της κυρίας Ολυμπίας που διαβάζει και όλο άριστα παίρνει, εσύ τι είσαι, χειρότερος; «Γιώργο πες του κι εσύ» (Γιώργος = ο πατέρας που βλέπει τηλεόραση κάπου παραδίπλα αμέριμνος). Και τέλος υπάρχουν και οι ακραίες περιπτώσεις όπου ο πατέρας παίρνει το ρίσκο να συμμετέχει στο διάλογο. «Ρε Μιχάλη, φύγε από εκεί, θα πέσεις και θα λερωθείς» λέει η μάνα. Για ανεξήγητους λόγους παρεμβαίνει ο πατέρας «άστο ρε Μαρία, παιδί είναι θα παίξει, ε θα λερωθεί κιόλας». Πάει φιρί φιρί να εισπράξει απάντηση καταπέλτης ή όχι; «Άμα λερωθεί, να τον πλύνεις εσύ κι αυτόν και τα ρούχα του». Και πάνω που λες οκ, φτηνά τη γλύτωσε ο μπαμπάς αρχίζει σερί (χαμηλόφωνης έως και υπόκωφης) γκρίνιας. «Αλλά έτσι είναι, όταν τα βρίσκουμε όλα έτοιμα ξέρουμε να κάνουμε τους καλούς»… «Αλλά έτσι είναι, σε ποιον θα μοιάσει το παιδί… (ξέρεις καλά ποιoν υπονοεί ε;)». Με το απαραίτητο βέβαια κλείσιμο «Αλλά δε φταίει κανείς, εγώ φταίω που δεν σας έχω αφήσει να βρωμίσετε». Με αυτά τα απλά καθημερινά παραδείγματα, ένα μικρό μέρος μόνο της γκάμας που υπάρχει, θέλω να τονίσω τη συνεισφορά του πατέρα στην ανάπτυξη, διαμόρφωση, καθιέρωση αλλά και διαιώνιση του συλλεκτικού αυτού είδους με το κωδικό όνομα «ατάκες ελληνίδας μάνας»! Μπράβο μας μπαμπάδες που συμβάλλουμε τόσο σε αυτό το αναπόσπαστο μέρος της κουλτούρας της ελληνικής οικογένειας και κοινωνίας. Και αρθρογραφίας!

Πηγή : http://www.superdad.gr [ http://www.superdad.gr/simmaxoi/h-prosfora-tou-patera-sto-thesmo-ths-atakas-ths-ellinidas-manas/ ]

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s