Επικοινωνία- ΜΜΕ · Πολιτική

Εκλογές- Τέλος πρώτου ημιχρόνου (άρθρο μου στο porca.gr)

Προχωράει λοιπόν χωρίς πολλές εκπλήξεις αυτή η πολύ σφιχτή προεκλογική περίοδος. Είδαμε τα ψηφοδέλτια, είδαμε τα πρώτα spots, ακούσαμε τα επιχειρήματα στα πρώτα talk shows, μελετήσαμε και καμιά 20αρια δημοσκοπήσεις που φυτρώνουν σαν μανιτάρια.

Τι καταλάβαμε;

1) Καταλάβαμε ότι λίγο- πολύ όλοι ξέρουν τη σειρά των δύο πρώτων. Κι ότι κανείς δεν ξέρει τον τρίτο και πόσοι θα μπουν στη Βουλή.

2) Καταλάβαμε ότι οι δημοσκόποι είναι πιο αγχωμένοι και από τα κόμματα. Από τη μία ο κόσμος δεν απαντάει στα σοβαρά ή σε κάποιες περιπτώσεις κοροϊδεύει σκόπιμα.

3) Καταλάβαμε κι ότι η μάχη θα δοθεί στο δρόμο, σε σπίτια, ζαχαροπλαστεία, λαϊκές και καφενεία όμως κι όχι σε μπαλκόνια και πλατείες. Επίσης θα δοθεί στα social media για τα λεγόμενα παραγωγικά κοινά (50 και κάτω χοντρικά) και στην τηλεόραση και τις Κυριακάτικες εφημερίδες για τα μεγαλύτερα ηλικιακά κοινά.

Αυτοδυναμία αγάπη μου, αλλά με προσοχή στην πλάτη της άμυνας

4) Καταλάβαμε την επικοινωνιακή στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ. Με λέξεις κλειδιά την ελπίδα και το μέλλον, με προσοχή κυρίως να μη «φάει» κανένα γκολ (βασικά αυτογκόλ) τελευταία στιγμή. Και με άνοιγμα στα κοινά εκτός Ελλάδας (ΜΜΕ, αξιωματούχους αλλά και πολίτες), το οποίο όμως βοηθά να αλλάξει το κλίμα πίεσης κι άρα να χαθεί το «ατού» του φόβου για την ΝΔ εντός Ελλάδας. Στόχος έως και αυτοσκοπός η αυτοδυναμία. Εξ ου και ο ξεκάθαρος αποκλεισμός συνεργασιών με τις τρεις Κεντροαριστερές επιλογές, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και Κίνημα (με τα τρια ΠΑΣΟΚ για τις κακές γλώσσες). Με τους ΑΝΕΛ δεν ανοίγει μέτωπο και στρατηγικά καλά κάνει (οι διαρροές τους είναι κυρίως προς το ΣΥΡΙΖΑ ο δε Καμμένος κάνει ότι μπορεί να τους σπρώξει προς το ΣΥΡΙΖΑ, με τα διάφορα επικοινωνιακά αυτογκόλ του).

Καλό σκορ μπας κι υπάρξει ρεβάνς

5) Καταλάβαμε την επικοινωνιακή στροφή στη στρατηγική της ΝΔ. Ο φόβος δεν τράβηξε, τα ξένα ΜΜΕ δεν είχαν το attitude και την επιθετικότητα του 2012, οπότε το χαρτί κάηκε σχεδόν με το που έπεσε. Επόμενο πλάνο δείχνει να είναι το να πείσει ότι όσα λέει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι εφικτά. Αν και μάλλον, με την αποδοχή της ήττας, στόχος πια γίνεται να συσπειρώσει η ΝΔ το δεξιό, συντηρητικό κοινό. Και το θρησκευόμενο. Και το θρησκόληπτο. Και το ελαφρώς ακροδεξιό. Άλλωστε δεν κατεβαίνει ο Μπαλτάκος με τις Ρίζες κι επομένως είναι ευκαιρία. Είναι και η Χρυσή Αυγή έγκλειστη…

Κατενάτσιο

6) Καταλάβαμε ότι το ΠΑΣΟΚ, κατά την ταπεινή μου άποψη τουλάχιστον, έχει το μεγαλύτερο αδιέξοδο. Να ψαρέψει προς τα δεξιά του; Δύσκολο. Να ψαρέψει προς τα αριστερά του; Ακόμα δυσκολότερο. Να αιτιολογήσει τη χρησιμότητά του εφόσον οδεύουμε προς αποδοκιμασία της Κυβερνητικής συνεργασίας όπου μετείχε και με a priori απόρριψη από το ΣΥΡΙΖΑ μεταξύ τους συνεργασίας είναι πολύ δύσκολο. Ξαναπαίζει το χαρτί του ρυθμιστή όπως το 2012, όμως πια είναι κι άλλοι που προσφέρονται για το ρόλο. Με τη δημιουργία του Κινήματος από τον Παπανδρέου δε, αιμορραγεί αγρίως.

Είμαστε φαντεζί για μια καλή μεταγραφή

7) Καταλάβαμε επίσης ότι το Ποτάμι είναι εδώ και διεκδικεί το ρόλο στην οντισιόν για το «ρυθμιστή- συνέταιρο» της Κυβέρνησης. Είναι η «εύκολη» ψήφος. Του απολιτίκ, του «όλοι ίδιοι είναι», του «δεν πιστεύω κανένα» κλπ. Είναι επίσης μια ψήφος που δε θα προκαλεί τύψεις μετά. Δίνεις ευκαιρία σε αδοκίμαστο και άφθαρτο (με πολλούς αστερίσκους αυτό πάντως λέω εγώ…), δίνεις ψήφο για Κυβέρνηση συνεργασίας. Και αν δεν πάει καλά το πράμα, δεν πειράζει, δεν υπήρχε κανένα δέσιμο ψηφοφόρου- κόμματος, ούτε και κάποια ιδεολογία που «προδόθηκε».

Ρεβάνς ή κρεμάμε τα παπούτσια

8) Καταλάβαμε επιπλέον ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ψάχνει για τη ρεβάνς. Υπάρχει κόσμος πολύ πιστός στο brand και εκεί στηρίζεται. Δεν τον πολυπαίζουν τα ΜΜΕ, αλλά προσωπική μου άποψη ότι μόνο καλό μπορεί να του κάνει αυτό. Όσο λιγότερο εκτίθεται (διπλής έννοιας), τόσο το καλύτερο επικοινωνιακά.

Βράχος μεν αλλά πάντα στην άμυνα δε

9) Καταλάβαμε επίσης ότι το ΚΚΕ είναι η σταθερά της ελληνικής πολιτικής. Δεν αμφιβάλλαμε. Πάντως σε περίπτωση Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ θα είναι χρήσιμο ως αντιπολίτευση εξ αριστερών, μιας και όλοι οι υπόλοιποι θα βρίσκονται εκ δεξιών.

Σχέδιο: σπάμε πόδια

10) Καταλάβαμε ότι η Χρυσή Αυγή είναι το μεγάλο ερωτηματικό. Δεν ξέρουμε την επικοινωνιακή της στρατηγική πολύ απλά γιατί δεν εμφανίζεται πουθενά. Κινείται αθορύβως ή η φυλακή έχει προκαλέσει αδράνεια; Στις 25 του μήνα θα έχουμε απάντηση

Επίθεση με ξαφνικές άμυνες

11) Καταλάβαμε κι ότι οι ΑΝ. ΕΛ δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα για επιβίωση. Παίζουν το χαρτί του κυβερνητικού εταίρου του ΣΥΡΙΖΑ αλλά με πολύ άγαρμπο τρόπο. Δεν διαχειρίστηκαν καλά την υπόθεση Χαϊκάλη κι έχουν σημαντικές απώλειες σε στελέχη (Ραχήλ Μακρή, Καπερνάρος και Γιαταγάνα). Η δε διαφημιστική καμπάνια, βγαλμένη από τα JUMBO βοήθησε κυρίως την Ελληνοφρένεια αλλά όχι την εικόνα τους.

Κι ο πάγκος μας

12) Καταλάβαμε τέλος ότι ΔΗΜΑΡ δε θα ξαναδούμε στη Βουλή. Είναι μάλιστα πολύ πιθανό να τερματίσει πίσω από ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή και την Τελεία (Γκλέτσος). Εντυπωσιακή κάθοδος αλλά απόλυτα εξηγήσιμη.

Προβλέψεις μπορούν να γίνουν;

Ναι μπορούν να γίνουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτος. Το κλίμα είναι θετικό και για αυτοδυναμία. Γράφοντας αυτό το κείμενο 11 μέρες πριν τις κάλπες, αν έπρεπε να ποντάρω τα λεφτά μου, θα τα έβαζα στην αυτοδυναμία, με βάση τα ποσοτικά στοιχεία των ερευνών, τις τάσεις, την παλιότερη εμπειρία σε εκλογές αλλά κυρίως με βάση το κλίμα που εισπράττει κανείς στο δρόμο, στη δουλειά, στην παρέα ή και στα social media.

H τρίτη θέση όντως είναι ανοικτή ακόμα. Χρυσή Αυγή, ΚΚΕ, Ποτάμι κυρίως τη διεκδικούν. Θα πόνταρα στο Ποτάμι με το σκεπτικό της «εύκολης» ψήφου που ανέφερα παραπάνω. Καλή ερώτηση είναι και ποιος θα είναι από πάνω, ΠΑΣΟΚ ή Κίνημα; Καθαρά από διαίσθηση ποντάρω στο Κίνημα. Γιατί μπορεί να ψαρέψει σε πολλά νερά. Κι από το Ποτάμι και από το ΠΑΣΟΚ και από τη ΔΗΜΑΡ ακόμα και από τη ΝΔ. Όχι όμως από το ΣΥΡΙΖΑ όπως πολλοί προέβλεπαν.

Ερωτηματικό και το πόσοι θα μπουν στη νέα Βουλή. Στην πραγματικότητα βέβαια το ερώτημα αφορά τους ΑΝ.ΕΛ και το Κίνημα. Προσωπικά θεωρώ ότι οι ΑΝ.ΕΛ θα «ξεφουσκώνουν» σε αντίθεση με το Κίνημα που θα τσιμπάει το επόμενο δεκαήμερο. Έχει βέβαια μεγάλη σημασία και το ποσοστό του «Άλλου κόμματος» που θα κρίνει πολλά και στο θέμα της αυτοδυναμίας. Λογικά όσο περνά ο καιρός θα πιέζεται μεν το ποσοστό αυτό αλλά θα παραμείνει υψηλότερο από όσο είχαμε συνηθίσει τα παλιά τα χρόνια.

Βέβαια όπως πάντα, η ψήφος των 18αρηδων (όσων επετράπη τελικά), η αποχή και όσοι αποφασίζουν τελευταία στιγμή θα κρίνουν το αποτέλεσμα, βασικά την αυτοδυναμία.

Πηγή: http://www.porca.gr/home/ta-koina/item/408-ekloges-telos-protou-imixronou.html
Μακροπρόθεσμα, σε μια Βουλή με τόσο λεπτές ισορροπίες θα παίξει και σημαντικό ρόλο ο σταυρός, η σύνθεσή της. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα ξεχωριστό που θα προσπαθήσω να το πιάσω εμπρόθεσμα ως τις 25 του μήνα.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s