Κοινωνία · Πολιτική

Γυναίκες…

Πότιζα χθες τα λουλούδια στο μπαλκόνι (όσα δεν ξέρανε το χιόνι) και άθελά μου άκουγα το ζευγάρι δίπλα να καυγαδίζει. Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, άνεργος ο άντρας, εργαζόμενη αλλά χαμηλόμισθη μάνα η γυναίκα, έχουν πολλά προβλήματα άρα και τριβές.

Έλεγαν λοιπόν ότι με 500 ευρώ ενοίκιο και ένα σπίτι με τόσες ζημιές και τόσο αυξημένα κοινόχρηστα και τον ιδιοκτήτη να μη συμμετέχει σε τίποτα και να τους βαραίνουν όλες οι φθορές δεν αντέχουν. Ότι δεν πάει άλλο τέλος πάντων.

Η γυναίκα του το ξεκαθάρισε. Πάρε τηλέφωνο να ζητήσεις μείωση. Ο άντρας είπε ότι θα πάρει να μιλήσει με το σπιτονοικοκύρη και αν δε γίνει τίποτα ίσως θα πρέπει να σκεφτούν φύγουν από το σπίτι να πάνε κάπου αλλού.

Έβαλαν όμως κάτω κόστη μετακόμισης, το ότι το σπίτι είναι δίπλα στο Μετρό και κοντά στο σχολείο των παιδιών και μετάνιωσαν. Δεν μας παίρνει να φύγουμε από το σπίτι, ας κατεβάσουμε το ενοίκιο και να πειστεί να συμμετέχει επιτέλους στις διάφορες φθορές (υγρασία, βάψιμο, χαλασμένο θερμοσίφωνο και καζανάκι).

Παίρνει λοιπόν τηλέφωνο ο γείτονας και το ξεκαθαρίζει 250 ευρώ ενοίκιο το πολύ. Και να φτιάξεις όλες τις ζημιές. Ο ιδιοκτήτης του είπε «δε γίνονται αυτά» αλλά πάρε με σε 10 λεπτά να το συζητήσω με τη γυναίκα μου.

Μισή ώρα αργότερα ξανατηλεφωνεί ο γείτονας (πλέον είχα ποτίσει κι απλά έπαιζα μπάλα με το μικρό) και τον ρωτάει τι απέγινε κι αν το σκέφτηκε. Ο ιδιοκτήτης (είχε ανοιχτή ακρόαση για να ακούει και η γυναίκα οπότε άκουγα κι εγώ) του λέει από 500 μπορώ να στο πάω 450 και να κανονίσουμε και το βάψιμο της πολυκατοικίας.

Ο γείτονας όμως το πάλεψε. «50 ευρώ μείωση ενώ είμαι άνεργος 15 μήνες; Τόσα χρόνια μένω εδώ γνωριζόμαστε καλά. Συν ότι αν φύγω άντε να βρεις να το νοικιάσεις. Κάντο έστω 350 και δες κι εκείνες τις υγρασίες που σου είπα. Θα σε πάρω σε λίγο να το σκεφτείτε με τη γυναίκα σου».

Για να μην τα πολυλογώ τα βρήκανε στα 400 και βάψιμο-υγρασίες θα τα κάνει ο ιδιοκτήτης. Το καζανάκι και το θερμοσίφωνο θα τα φτιάξουν μόνοι τους οι γείτονες. Ευτυχώς σκέφτηκα και πήγα να μπω μέσα (είχα ξεπαγιάσει λόγω περιέργειας).

Μπαίνοντας μέσα όμως άκουσα πάλι φασαρία. Γκρίνιαζε η γυναίκα του ότι «δεν κατάφερες και πολλά», αν είναι έτσι «καλύτερα να φεύγαμε να πάμε σε άλλο».

Δε βγάζεις άκρη με τις γυναίκες ρε φίλε! Δε συμβιβάζονται ποτέ!

Υ.Γ: Η ιστορία είναι φανταστική και αλληγορική και δεν έχει καμία σχέση με αληθινά πρόσωπα και καταστάσεις. ΟΚ, όχι και καμία…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s