Αριστερά · Πολιτική

Μιλημένα- ξηγημένα από τώρα

Ψηφίζω εδώ και περίπου 15 χρόνια. Στις εκλογές αυτές του φθινοπώρου που έρχονται, για πρώτη φορά νιώθω άστεγος. Και για πρώτη φορά βλέπω έως και στην αποχή πολιτικό μήνυμα κι επιλογή. Αν και συνεχίζω να μη μπορώ να την “καταπιώ” κι άρα να την εφαρμόσω σαν λύση αυτή την αποχή.

Δυστυχώς το κόμμα που ψήφιζα από τα πέτρινα του χρόνια όπου οριακά έμπαινε στη Βουλή (ή και δεν έμπαινε) με έχει απογοητεύσει. Οχι μόνο κι όχι τόσο επειδή δεν “έσκισε τα μνημόνια”. Ηξερα και καταλάβαινα πόσο δύσκολα ήταν τα πράγματα και δεν ήλπιζα σε πολλά επ’ αυτού. Είχα όμως απαιτήσεις και ελπίδες σε όλους τους άλλους τομείς από την “πρώτη φορά αριστερά”. Και πλην ελαχίστων αυτονόητων εξαιρέσεων (ιθαγένεια κλπ) δεν τα είδα.

Είμαι όμως και απογοητευμένος από τον τρόπο που κινείται η λεγόμενη ηγετική ομάδα. Έχουν επιλέξει το αποτυχημένο μοντέλο των παλιών κομμάτων εξουσίας και με τακτικές α λα ΠΑΣΟΚ λειτουργούν αγνοώντας τη βάση. Και προσωπικά την πολιτική την αντιλαμβάνομαι πολύ διαφορετικά. Σε προηγούμενα κείμενα μου το χω αναλύσει κι άλλες φορές αυτό το κακό.

Το ερώτημα είναι τι κάνουμε τώρα. Το δίπολο μνημόνιο- αντί μνημόνιο ποτέ δεν το αποδέχτηκα. Επομένως τα “μεγάλα αντιμνημονιακά μέτωπα” και η οποιαδήποτε ιδεολογική βάση που ετεροφωτίζεται και κινείται γύρω από τον άξονα αυτόν δε με ενδιαφέρουν. Πολύ αχταρμάς και “λίγο από όλα” για τα γούστα μου.

Προφανώς και δεν είναι επιλογή ούτε τα κόμματα που εκπροσωπούν το παλιό. Σε κάθε τους μορφή, κλασική α λα ΝΔ,ΠΑΣΟΚ ή πιο τρέντυ τύπου Ποτάμι. Εδώ δεν τα ψήφισαμε (κάποιοι έστω) στις καλές- τους- εποχές…

Άρα; Αδιέξοδο. Μεγάλο. Και το αδιέξοδο αυτό είναι ένα από αυτά που δε θα συγχωρήσω ποτέ στον Τσίπρα. Γιατί δεν είναι πια ο Αλέξης που γνώρισα στις αρχές του αιώνα. Δυστυχώς. Και δε μου αρκεί ότι ίσως ειναι καλύτερος και σίγουρα πιο καθαρός από τους προηγούμενους. Αυτός ο πήχης παραείναι χαμηλός για να με ενθουσιάσει!

Κοντολογίς δε ξέρω αν θα έχουμε στις 20 ή στις 27 εκλογές. Λίγη σημασία έχει. Ξέρω ότι για κάποιους από εμάς στην Αριστερά δεν υπάρχουν επιλογές, ή να το θέσω καλύτερα δεν υπάρχουν επιλογές που θα εμπεριέχουν εκπτώσεις στα όρια του αποδεκτού. Επομένως αυτό που καταλήγω είναι ότι το καλύτερο που έχω να κάνω είναι να μείνω ήσυχος και σιωπηρός τις εκλογές. Εξήγησα τη θέση μου και τις διαφωνίες μου. Όμως δεν ενδιαφέρομαι να εμπλακώ σε εμφύλιες διαμάχες ούτε και βέβαια να υπερασπίζομαι την παρούσα Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ,ΛαΕ, ΚΚΕ κλπ) στις επιθέσεις των υπολοίπων.

Κι όχι “δεν βγάζω την ουρά μου απέξω”. Συνηδειτά τόσο η ομάδα Τσίπρα όσο και η ομάδα Λαφαζάνη ή η Κωνσταντοπουλου έχουν επιλέξει να με αγνοήσουν επιδεικτικά. Αρκετούς μήνες τώρα. Επομένως το να τους αγνοήσω κι εγώ τώρα είναι φυσικό επόμενο και fair play. Έχω αυτό το κουσούρι να μην ασχολούμαι με όσους οι πράξεις τους αποδεικνύουν ότι με έχουν χεσμένο. Μιλημένα ξηγημένα.

Υ.Γ: οι εκλογές αυτές, με λίστα, θα ήταν μια χρυσή ευκαιρία για όλους να βγάλουν μπροστά στελέχη,μυαλά (κι επομένως ιδέες) φρέσκα κι έξω από μηχανισμούς. Να βγει μπροστά η νέα γενιά και να διαχειριστεί σε τελική ανάλυση την κρίση που της πασάρουν οι προηγούμενοι. Οχι μόνο δε βλέπω να συμβαίνει αλλά αντιθέτως οι περισσότεροι (μεσα σε αυτο και ο ΣΥΡΙΖΑ) κινούνται στην ανάποδη λογική. Κρίμα. Αλλά είναι ένα καλό μάθημα για τη γενιά μου. Τίποτα δε θα μας έρθει εύκολο ούτε και θα μας χαριστεί. Ότι κάνουμε θα το κάνουμε με τις δυνάμεις μας και τις ικανότητές μας. Και δε μιλάω για ετεροκλητους συναςπιςμους κι ενότητες, αλλά για δημιουργικό “ανταγωνισμό” ο καθένας από το χώρο και τις θέσεις του Έχουμε τα… φρύδια όμως;

IMG_0790.JPG

Advertisements

2 thoughts on “Μιλημένα- ξηγημένα από τώρα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s