Κοινωνία · Πολιτική

Τελικά “δουλειά γίνεται”;

Πριν λίγες μέρες είχα αναφερθεί στην παραγωγικότητα των εργαζομένων σε συνάρτηση με τις αμοιβές και τα δικαιώματά τους (εδώ η σχετική έρευνα).

Ένα επόμενο βήμα για να εξηγήσουμε αυτή την γενική μελαγχολία έως κατάθλιψη που επικρατεί στην αγορά και ιδιαίτερα στη γενιά εργαζομένων 30-40 που βλέπουν την κρισιμότερη δεκαετία τους επαγγελματικά, πάνω στην οποία κανείς χτίζει καριέρα, ζωή, τρόπο ζωής, οικογένεια να διαλύεται μέρα με τη μέρα είναι να μελετήσουμε πώς τους αντιμετωπίζει το εργασιακό τους περιβάλλον. Ο εργοδότης τους κυρίως. Και ο πελάτης/συνεργάτης δευτερευόντως.

Αντί για λόγια, θα προσπαθήσω με εικόνες να περιγράψω το πρόβλημα. Ποιό είναι το πρόβλημα; Μα ότι οι περισσότεροι αδιαφορούν στην ουσία για τον εργαζόμενο και την ισορροπία του στη ζωή. Αδιαφορούν για την ψυχολογία του. Αδιαφορούν και δεν επενδύουν σε αυτόν. Απλά τον “αξιοποιούν”. Και οχι πάντα σωστά. Και σπάνια παίρνοντας το καλύτερο και οι δύο πλευρές. Ακόμα και σήμερα το σωτήριο (#not) έτος 2015 υπάρχουν εργοδότες που πιστεύουν ότι αρκεί να νιώθουν οι ίδιοι ευχαριστημένοι. Κι ότι έτσι “γίνεται η δουλειά”. Έλα όμως που ούτε ο εργαζόμενος περνά καλά αλλά ούτε και “δουλειά γινεται”. Lose-lose το situation (που λέμε και στο χωριό μου, στα ορεινά της Κρήτης) στα εργασιακά στη χώρα.

IMG_0925.JPG

IMG_0927.JPG

IMG_0926.JPG

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s