Αριστερά · Κοινωνία · Ποδόσφαιρο · Πολιτική

Μια κοινωνία Τσουκαλάδων!

Μέσα σε μία εβδομάδα έχω “υποδεχτεί” τεσσάρων ειδών διαφορετικά κραξίματα στα social. Όλα λίγο-πολύ με βάση τα ίδια posts.
Άλλοι μου είπαν: “χτύπας την Κυβέρνηση σα γενίτσαρος. Να έρθει ο Κούλης θες”; Προφανώς πιστοί ΣΥΡΙΖΑίοι. Τους περισσότερους από αυτούς τους έχω καταχωρήσει ως “νεοΣΥΡΙΖΑίους”, που… έπαθαν Αριστερά σταδιακά από το 2012 και μετά. 
Άλλοι πάλι μου είπαν ότι “ο ΣΥΡΙΖΑ έπαθε κι έμαθε, εσύ ακόμα αμετανόητος. Γιατί τώρα που μπορείς δεν κοιτάς να χωθείς”; Είναι αυτοί οι κεντρώοι της σύνεσης και του πατάω σε όλες τις βάρκες συγχρόνως μη χαθεί το βόλεμα.

Υπήρχε και η άλλη εκδοχή εξ’ αριστερών (αλλά όχι μόνο) που με υποψιάστηκε ότι “κρατάς αποστάσεις μήπως αποφασίσεις κωλοτούμπα και επιστροφή”!

Και τέλος υπήρχε η τέταρτη και χειρότερη κατ’ εμέ κατηγορία. Εκείνων που αδυνατούν να πιστέψουν ότι μπορεί να έχεις δική σου άποψη. Που τους φαίνεται αδιανόητο ότι μπορείς να δηλώνεις πχ Αριστερός αλλά να μην ανήκεις σε μαντρί. Να μη σε καλύπτει καμία από τις υπάρχουσες επιλογές μεν αλλά να έχεις το θάρρος όταν με κάτι συμφωνείς να το λες. Ή όταν βλέπεις ότι η ανακρίβεια πάει σύννεφο!

Είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα είμαστε οπαδοί. Κομματικοί στρατοί, ποδοσφαιρικοί στρατοί κλπ. Αλλά πίστευα ότι μετά από τόσα σκατά λίγο μυαλό θα το έχουμε βάλει! Αλλά όχι, εμείς εκεί στις παρωπίδες μας!


Κι όμως φίλε μου είναι δυνατό να είσαι Ολυμπιακός και να λες “ναι με ευνοεί η διαιτησία”. Ή να είσαι ΑΕΚ και να λες “ο Τίγρης είναι λαμόγιο”. Ή να είσαι ΠΑΟΚ και να μη σου φταίει για όλα η Αθήνα. Ακόμα και ΠΑΟ και να αναγνωρίζεις ότι οι γραφικότητες του Αλαφούζου μικραίνουν την ομάδα σου. Ή να είσαι γαύρος και να βγάζεις selfie με το Διαμαντίδη. 

Είναι δυνατό φίλε μου να είσαι ΟΦΗ και να λες ότι είσαι παράρτημα του Βαρδινογιάννη ή στην επιρροή του Μαρινάκη. Εκ πείρας στο λέω! 

Ακριβώς έτσι είναι τα πράγματα και για τους πολίτες! Μπορεί να είσαι Αριστερός και να βλέπεις τα χάλια του ΣΥΡΙΖΑ. Ή να πεις ότι μια ενέργεια του Δήμαρχου της περιοχής σου είναι καλή χωρίς να τον έχεις ψηφίσει. Μπορεί ακόμα και να διαφωνείς στα 11 από τα 10 που λέει ο πολιτικός σου “αντίπαλος” αλλά να τον εκτιμάς σαν μυαλό ή προσωπικότητα.

Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι ένα από τα προαπαιτούμενα για να ξελασπώσουμε σαν χώρα και κοινωνία είναι να ξεπεράσουμε το σύνδρομο του οπαδού και να μάθουμε να βλέπουμε πέρα από τη μύτη μας. Να σκοτώσουμε τον Τσουκαλά που κρύβει μέσα του ο καθένας!

Βέβαια ομολογώ ότι δε βλέπω και μεγάλη προθυμία για κάτι τέτοιο…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s