Κοινωνία

Δυό ερωτήσεις στον καθρέπτη μας, πριν το 2017

Σκεφτόμουν με αφορμή και τη χθεσινή νύχτα πόσο κακό, από πολλές απόψεις υπήρξε το 2016 για την ανθρωπότητα. Και αναρωτιόμουν σε τι μπορεί να ελπίζουμε για το νέο έτος που πλησιάζει.

O Ελύτης είχε την ελπίδα ότι «μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά».

%ce%bc%ce%b5%cf%84%cf%81%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1

Ειλικρινά θέλω πολύ να το ελπίζω κι εγώ αλλά ώρες- ώρες με πιάνει απελπισία.

Φοβάμαι δε, ότι οι πεισματάρηδες δεν είναι όλοι μαζεμένοι σε ένα καμαράκι. Έτσι ο καθένας πολεμά να την εξουδετερώσει με το δικό του τρόπο στο δικό του το δωμάτιο.

Και το κακό είναι ότι η φθορά- με τους πολλούς διαφορετικούς ρόλους και πρόσωπα που παίρνει είναι ισχυρή και έχει μάθει να επιβιώνει στους αιώνες.

Ενώ εμείς γινόμαστε ολοένα και περισσότερα κομματάκια μικρά που αδυνατούν να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Ή μήπως δε θέλουν;

Το ερώτημα τελικά είναι απλό για τον καθένα μας. Και διπλό. Καταρχήν είμαι από εκείνους τους πεισματάρηδες του Ελύτη; Και αν είμαι, μήπως πρέπει να γίνω πιο ομαδικός, να μην πολεμάω μόνος μόνο για να έχω ήσυχη συνείδηση;

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s