Ποδόσφαιρο · Uncategorized

Εθνική Ελλάδος: Η φανέλα της είναι πιο βαριά από τη σημερινή ποιότητά της

Από καιρό ήθελα να γράψω δύο σκέψεις μου για την Εθνική του ποδοσφαίρου. Οπότε η χθεσινή 4αρα από τους Κροάτες και ουσιαστικά ο αποκλεισμός από το Μουντιάλ, δίνει μία καλή αφορμή.

Ας τα πιάσουμε από την αρχή. Η Εθνική από το 2004 μέχρι σήμερα βρίσκεται σε ένα επίπεδο που κυμαίνεται από πολύ υψηλό έως αξιοπρεπές (με την παρένθεση της περιόδου Ρανιέρι). Την ίδια στιγμή το ελληνικό ποδόσφαιρο το οποίο αντιπροσωπεύει, από την παραγωγή του οποίου εξαρτάται και από τους παράγοντες του οποίου διοικείται, που βρίσκεται; Σε επίπεδο οριακά αξιοπρεπές; Χαμηλό; Σαφώς από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη. Διοικητικά δε, δεν το συζητάμε καν… Σήψη και παρακμή. Άρα στέκει να μηδενίζουμε την όποια προσπάθεια γίνεται στην Εθνική;

Πάμε παρακάτω. Από το 2004 μέχρι σήμερα η Εθνική ήταν παρούσα σε 3 EURO και 2 Μουντιάλ. Δεν μπόρεσε να περάσει σε ένα Μουντιαλ (το 2006) και πέρυσι στο EURO. 5 στα 7 δεν είναι κακός απολογισμός αν σκεφτείς την εποχή προ 2004 αλλά και το 1ο μου point παραπάνω. Άρα λίγος σεβασμός δεν κάνει κακό.

Πώς πήγε η Εθνική σε όλες αυτές τις μεγάλες διοργανώσεις πηγαίνοντας και πολύ καλά σε κάποιες από αυτές; Με κλειστό ποδόσφαιρο, σφιχτή ομάδα που φρόντιζε να θωρακίζει την άμυνά της, να επιτρέπει όσο το δυνατό λίγοτερες ευκαιρίες στον αντίπαλο και να ψάχνει το γκολ είτε με αντεπιθέσεις (το υλικό της δεν βοηθούσε πάντα σε αυτό), είτε με κάποιες προσωπικές ενέργειες (κάποτε Γιαννακόπουλος και Τσιάρτας, πολύ από Καραγκούνη, λίγο από Σαμαρά και πιο πρόσφατα με Μήτρογλου), είτε με τις πατροπαράδοτες στημένες φάσεις. Όσο έπαιρνε αποτελέσματα όλοι καμάρωναν. Όταν γκέλαρε όλοι θυμόντουσαν το επιθετικό ποδόσφαιρο. Για να ξέρουμε όμως τι λέμε όταν έχεις υλικά για μακαρόνια με κιμά και μάλιστα ξέρεις καλά τη συνταγή είναι δύσκολο να κάνεις αστακομακαρονάδα. Βασικά είναι αδύνατο. Αν τόσο πολύ θες επιθετικό στυλ φροντίζεις να δεις τις επόμενες φουρνιές και να δεις πώς θα μπορούσες να παράξεις παίκτες που θα το υποστηρίζουν.

ÔÅËÉÊÏÓ ÅÕÑÙÐÁÚÊÏÕ ÊÕÐÅËÏÕ.ÅËËÁÓ - ÐÏÑÔÏÃÁËÉÁ.

Και πάμε στο επόμενο κρατούμενο. Τι παραγωγή έχεις; H φουρνιά του 2004 είχε την ευτυχία να έχει μία καλή ισορροπία. Καλό τέρμα, στην καλύτερή του περίοδο. Σέντερ μπακ επιπέδου καλού (όχι ίσως top) αλλά και με προσωπικότητα (Δέλλας, Νταμπίζας) και παραστάσεις (Καψής, Γκούμας). Πλάγια μπακ επίσης με παραστάσεις (Φύσσας) και ταλέντο (Γιούρκας). Φοβερή υπεροπλία στα χαφ με παίκτες που και έκοβαν και μοίραζαν αλλά και σκόραραν (Κατσουράνης, Μπασινάς, Καραγκούνης, Ζαγοράκης). Καλής ποιότητας μεσοεπιθετικούς με σπουδαίες ατομικές δυνατότητες (Τσιάρτας, Γιαννακόπουλος) και μπροστά ένα μεγάλο φορ (Ντέμης) και 2 εργάτες (Χαριστέας, Βρύζας). Στην πορεία που έχασε η ομάδα το μεγάλο φορ, η υπόλοιπη ομάδα κάλυψε το κενό. Οι επόμενες φουρνιές είχαν μια σχετική ισορροπία και ακόμα μέσα στην ομάδα κύτταρα της ομάδας του 2004 (Καραγκούνης και Κατσουράνης οι τελευταίοι). Σήμερα όμως τι γίνεται;

2012

Την τελευταία τετραετία η ισορροπία αυτή δείχνει να έχει χαθεί. Καλά σεντερ μπακ συνεχίζουμε να παράγουμε ακόμα και top επιπέδου (Σωκράτης και Μανωλάς). Έχουμε και ένα φορ με την προσωπική ενέργεια (Μήτρογλου). Τέρμα έχουμε στο επίπεδο Νικοπολίδη; Μπορούμε να ελπίζουμε στο Γιαννιώτη; Θα φανεί στο μέλλον. Σήμερα έχουμε θέμα. Πλάγια μπακ με φρεσκάδα και παραστάσεις; Τοροσίδης, Μανιάτης και Τζαβέλας έχουν βαρύνει, δεν πολυπαίζουν κιόλας. Υπάρχουν ο Σταφυλίδης και ο Ρέτσος (κατά συνθήκη) αλλά ακόμα περιμένουμε να τους δούμε. Από τα χαφ και πέρα το πρόβλημα μεγαλώνει. Πολλά αμυντικά χαφ σε αριθμό μόνο ένα να κάνει όλη τη δουλειά (κόψε και μοίρασε) σε αξιοπρεπές επίπεδο. Ο Ζέκα. Παραγωγικά χαφ τύπου Φορτούνη, Μάνταλου, Μπακασέτα, όσο τους βλέπουμε τόσο απογοητευόμαστε. Κυρίως από τον πρώτο. Και δεν είναι και 20χρονα. Ελπίζουμε μόνο στο Δώνη. Καλά για φορ, δεν έχει νόημα η συζήτηση. Μετά τον Μήτρογλου το χάος.

2017

Επομένως τι απαιτήσεις είχαμε από αυτή την ομάδα και σήμερα την σκίζουμε; Ο προπονητής ποιές επιλογές έχει από πίσω και δεν τις αξιοποιεί; Και κυρίως, από εδώ και πέρα, σε τι μπορούμε να ελπίζουμε; Ποιοί νέοι ή έστω ποδοσφαιρικά μεσήλικες παίζουν στις ομάδες μας (ή και έξω) και πιστεύουμε ότι μπορούν να ανεβάσουν ξανά το επίπεδο;

Ας είμαστε ρεαλιστές πριν αρχίσουμε να μηδενίζουμε. Έχουμε μία ομάδα που η φανέλα της είναι πιο βαριά από την ποιότητα της σήμερα. Η σημερινή της ποιότητα δεν είναι για Μουντιάλ. Τόσο απλά. Δε σημαίνει αυτό φυσικά να μην αναφέρουμε τα λάθη που έγιναν χθες (πολλά και χοντρά για αυτό το επίπεδο). Αλλά με χαλάει κι ο τρόπος που το κάνουμε. Μηδενιστικά και τσουβαλιδόν. Για παράδειγμα από χθες βλέπω πολύ να παίζει η φράση «δεν ήθελαν να πάνε Ρωσία για να πάνε Μύκονο». Για όποιον έχει κλωτσήσει μπάλα έστω και σε αλάνα, το Μουντιάλ είναι το απόλυτο όνειρο. Και οι διεθνείς είμαι σίγουρος ότι ήθελαν να το ζήσουν (ή να το ξαναζήσουν κάποιοι). Άλλωστε αν το ζούσαν θα τους έκανε καλό και στη φήμη και το κασέ τους. Και Μύκονο μια χαρά θα πήγαιναν απλά λίγες μέρες μετά. Κι αν είχαν πάει και καλά θα τους είχαν και πρώτη ξαπλώστρα πίστα στα Νάμμος.

Με χαλάει και γενικά το πόσο καταλαβαίνουμε από ποδόσφαιρο αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Γενικά σε όλα τα πράγματα είμαστε υπεραπλουστευτικοί. Είναι πιο εύκολο. Για παράδειγμα στη φάση του πέναλτι όλοι είδαν «τη γκέλα του Καρνέζη». Όντως ήταν γκέλα. Αλλά ο προπονητής σήμερα, είμαι σίγουρος ότι στο video ξεκίνησε τη φάση κάποια δευτερόλεπτα πριν, όταν ο Τζαβέλλας δεν είχε ελεύθερη πάσα (οι κεντρικοί χαφ κι ο πλάγιος αριστερά ήταν κρυμμένοι). Μετά θα εξηγήσει στον Τζαβέλλα ότι βλέποντας την πίεση έπρεπε να διώξει μέσα αποφεύγοντας ρίσκα. Και μετά θα του θυμίσει ότι κι αν ακόμα αποφασίσουν να γυρίσουν πίσω τη μπάλα δεν την γυρνάνε σκαστά και με τον τρόπο που το έκανε. Και μετά φυσικά θα μιλήσει για το λάθος του Καρνέζη. Όχι τόσο για τη γκέλα όσο για τη διαχείριση μετά. Γιατί το ότι δεν αποβλήθηκε ήταν δώρο του διαιτητή. Αλλά φυσικά ο ελληνάρας αναλυτής των social και του καφενείου και ξέρει καλύτερα και θα τα έκανε καλύτερα. Πάντως ποδόσφαιρο δε ξέρει να διαβάζει.

Εν κατακλείδι που έλεγε κι ο Παύλος, για ποδόσφαιρο έχουμε άπειρους λόγους να γκρινιάζουμε και να κράζουμε. Η Εθνική Ελλάδας δεν είναι ένας από αυτούς. Της αξίζει περισσότερος σεβασμός. Και καλοπροαίρετη κριτική φυσικά.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s