Πολιτική

Επέτειος ενός ανούσιου δημοψηφίσματος

Τρία χρόνια και κάτι μέρες πριν όταν βγήκε η φήμη για το δημοψήφισμα, με θυμάμαι να βρίσκομαι σε καθεστώς πλήρους απορίας. Δημοψήφισμα γιατί; Ποιο το νόημα;

Θεωρούσα ότι εφόσον είναι Κυβέρνηση, μπορεί είτε να κάνει εκλογές ζητώντας εντολή ρήξης είτε να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τη διαπραγμάτευση έχοντας μία κάποια συμφωνία (κι άρα συνέχιση του μνημονίου) και να κάνει εκλογές μετά.Το δημοψήφισμα δεν μπορούσα να καταλάβω τι θα προσέφερε. Το θεωρούσα ανούσιο.

Αυτό που τελικά έκανε ήταν να ρωτήσει μεν τη γνώμη μας, αλλά να προχωρήσει σαν να μην υπήρξε ποτέ αυτό το δημοψήφισμα. Δε θα κρίνω αν αυτό ήταν το καλύτερο για τη χώρα. Μένω στα γεγονότα.

ναι-όχι-δημοψήφισμα

Τελικά με το δημοψήφισμα πέτυχε (αν θεωρήσουμε ότι αυτό ήθελε) να πολώσει, να εκθέσει κάποιους (κανάλια, πολιτικούς αντιπάλους), να δείξει ότι το παλιό ο κόσμος το έχει σιχαθεί και να εντυπωσιάσει. Θεωρητικά πέτυχε να πάει και με μεγαλύτερη δύναμη στις διαπραγματεύσεις, αν και αυτό δε νιώθω ότι το κατάφερε στο πρακτικό μέρος.

Ήταν όλοι αυτοί επαρκείς λόγοι για να κάνει δημοψήφισμα; Όχι δεν ήταν.

Ήξερε ότι η συζήτηση δε θα γίνει επί του πραγματικού ερωτήματος αλλά επί διλημμάτων όπως ευρώ ή δραχμή, ΕΕ ή έξοδος και άλλα παρόμοια τα οποία δεν είχε καμία πρόθεση, όπως είναι πια πολύ φανερό, να πειράξει ή να αλλάξει. Άρα, γιατί;

Τελικά η ιστορία έδειξε ότι το δημοψήφισμα δεν άλλαξε τίποτα επί της ουσίας στην πορεία της χώρας (δεν αναφέρομαι στα παράπλευρα όπως τα capital controls κλπ). Η συμφωνία ήρθε, εκλογές έκανε και κέρδισε, το κόμμα το ξεκαθάρισε και προχωρά στην πεπατημένη της προ ΣΥΡΙΖΑ εποχής τόσο στην οικονομία όσο κυρίως στην νοοτροπία.

Σήμερα λοιπόν έχουμε επέτειο τριών ετών από το πιο ανούσιο δημοψήφισμα που έχει γίνει. Εκτός αν θεωρούμε ότι ήταν απαραίτητο για να περάσει ο ΣΥΡΙΖΑ από την εποχή του ρομαντισμού και της «μειοψηφίας» στην εποχή του κυνισμού και της εξουσίας. Ήταν ανάγκη όμως να επιλεγεί αυτός ο τρόπος για αυτή τη μετάβαση; Μήπως υπήρχε και μία πιο απλή λύση όπως για παράδειγμα ένα Συνέδριο κόμματος με αλήθειες;

Greek_2015_referendum_ballot_paper

Κι αν σκεφτούμε ότι σήμερα, τρία χρόνια μετά από αυτό το ηλεκτροσόκ, συνεχίζουμε να παρακολουθούμε το ίδιο έργο απλά με τους πρωταγωνιστές σε άλλους ρόλους (Τσίπρας/Μοσκοβισί αγκαζέ και ο Μητσοτάκης να λέει κάτι σαν go back Mr Μoscovici) το δημοψήφισμα αυτό φαντάζει πιο ανούσιο ακόμα…

Advertisements

One thought on “Επέτειος ενός ανούσιου δημοψηφίσματος

  1. Καταρχην το δημοψηφισμα ηταν ανουσιο επι της αρχης. Δηλαδη ενα δημοψηφισμα θα πρεπει να εχει ενα τοσο απλο ερωτημα που να γινεται αντιληπτο κι απο ενα αγραμματο. Οχι με αναφορες σε συμβασεις που ακομη και σε εγγραμματους προκαλει σύγχυση. Επισης γινοταν ερωτημα πανω σε μια υποθετικη συμφωνια. Ειχε κανεις απο τους απλους πολιτες προσβαση στο κειμενο; Ολοι πλακωνονταν πανω σε κατι υποθετικο.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s