Γονείς και παιδιά · Κοινωνία

Ωραία καταγγέλλουμε 3 μέρες επετειακά το bullying αλλά μήπως τις άλλες 362 το θρέφουμε;

Πόσο κρίμα είναι που όλες αυτές οι αναλύσεις «ειδικών» και ειδικών και όλα αυτά τα πύρινα posts στα social media έχουν μικρότερη διάρκεια κι από φρέσκο γάλα. Πόσο κρίμα που με αφορμή το παιδί στην Αργυρούπολη θυμηθήκαμε ότι όλος ο ντόρος για το Γιακουμάκη πήγε στράφι. Και πόσο βέβαιο μοιάζει ότι το ίδιο πάνω- κάτω θα γίνει και τώρα. Λες και είναι νομοτελειακό.

Δεν νιώθω ότι έχουμε στο νου μας να αλλάξουμε ούτε να δραστηριοποιηθούμε. Το πιστεύω βαθιά αυτό. Έχουμε στο νου μας μόνο στην καλύτερη περίπτωση να ξεσπάσουμε και να διώξουμε τις τύψεις μας και στη χειρότερη να κάνουμε το κομμάτι μας και να χτίσουμε «ευαίσθητο κοινωνικά προφίλ»!

Δε θα μπω στη διαδικασία να κάνω κήρυγμα σε κανέναν. Ποιος είμαι άλλωστε εγώ για να κάνω κάτι τέτοιο; Το μόνο που στα σοβαρά μπορώ να κάνω (κι όχι να πω) είναι να κάτσω να σκεφτώ αν και τι κάνω σωστά και τι λάθος στο θέμα αυτό σαν πολίτης, σαν άνθρωπος, σαν συνάδελφος, σαν φίλος και κυρίως σαν πατέρας.

Πόσο απαιτώ από την «Πολιτεία» δράση; Πόσο φροντίζω στο περιβάλλον μου να προλαμβάνω καταστάσεις; Πόσο επιδιώκω στο εργασιακό περιβάλλον μου να υπάρχει ευγένεια και ανθρωπιά; Πόσο προσέχω τι ξεστομίζω σε συγγενείς και φίλους; Και κυρίως πόσο μαθαίνω στα παιδιά μου- κυρίως μέσα από το παράδειγμά μου- να σέβονται οποιονδήποτε βρίσκεται γύρω τους;

Από ιδέες για καμπάνιες ευαισθητοποίησης και επικοινωνίας, έχω κι εγώ αρκετές, άλλωστε λόγω δουλειάς αυτό είναι το πιο εύκολο. Το πρόβλημα το εντοπίζω στις καθημερινές συνήθειες και πρακτικές όλων μας. Εκεί όπου ο σεβασμός είναι λέξη σχεδόν άγνωστη ή μία έννοια που καταπατούμε κάθε στιγμή της μέρας:

Με χοντροκομμένα αστεία για τον χοντρό (εκείνον ντε, που τρώει «σαν πούστης») ή την «αδερφάρα» που δεν πίνει όσο εμείς ή δεν βλέπει μπάλα. Με επίδειξη δύναμης σε όποιον μας παίρνει, με βάση την εξουσίας που κάποιος μας δίνει (προφανώς για τελείως άλλους λόγους), από τον «παλιό» στο στρατό έως τον υφιστάμενο στη δουλειά. Ακόμα και στην διαδικτυακή μας κοινωνική ζωή το περίφημο «χαβαλετζίδικο» τρολάρισμα έχει καταλήξει να μοιάζει πολύ έντομα με bullying.

Μία πρόταση μόνο έχω προς όλους μας, τώρα που το θέμα είναι επίκαιρο. Κάντε ένα κόπο και για λίγες έστω μέρες φιλτράρετε όσα λέτε και κάνετε. Θα διαπιστώσετε ότι πολλά από αυτά δε βοηθούν. Κι ότι εύκολα αλλάζουν αν το αποφασίσετε. Λέξη- κλειδί στο φίλτρο αυτό είναι μία. Σεβασμός.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s